[EHW] Jake M. Hoff

posted on 26 Nov 2014 21:12 by ashjii
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
*เพิ่งเล่นเป็นครั้งแรกเลยค่ะ //ซับ*
 
 
  • ชื่อ : เจค ไมเคิล ฮอฟฟ์

  • อายุ : 11

  • โรงเรียน / บ้าน : ฮอกวอตส์ / ฮัฟเฟิลพัฟ

  • ชั้นปี : 1

  • เพศ : ชาย

  • เผ่าพันธุ์ : มักเกิ้ลบอร์น

  • วันเกิด :13 ตุลาคม

  • กรุ๊ปเลือด : O

  • ส่วนสูง/น้ำหนัก : 155/54

  • สีผม : ทองบลอนด์เข้ม

  • สีตา : เขียวอมฟ้า

  • ไม้กายสิทธิ์ : ไม้เกาลัด แกนหางยูนิคอร์น 13 นิ้ว ความยืดหยุ่น sturdy

  • สัตว์เลี้ยง : สุนัขพันธุ์คอร์กี้ (ชื่อบ็อบบี้ที่ 2)

  • ประวัติ พร้อมนิสัยตัวละคร : เกิดในอังกฤษ เมืองเวลส์แถบชานเมือง รักธรรมชาติ พ่อเป็นสัตวแพทย์ท้องถิ่น ส่วนคุณแม่เปิดฟาร์มคอร์กี้ ทั้งคู่ต่างเป็นมักเกิล แต่มีความเชื่อว่าถ้าหากไล่เชื้อสายไปทางคุณแม่แล้ว คาดว่ามีสายเลือดพ่อมดจากทางบรรพบุรุษย้อนไปสี่ถึงห้ารุ่นอยู่หนึ่งคน ดังนั้นเจคจึงเชื่อว่าตนเองอาจมีเลือดพ่อมดติดตัวอยู่นิดหน่อยก็ได้ ซึ่งทฤษฎีนี้ก็ได้รับการยืนยันเนื่องจากว่าทางฮอกวอตส์ได้ส่งจดหมายเชิญเจคให้ไปเรียนนั่นเอง นิสัยโดยรวมเนื่องจากว่าคุณพ่อคุณแม่นั้นเป็นคนมุ่งมั่น รักสงบ และรักสัตว์ รวมถึงมีความเป็นชนผู้ดีอังกฤษอยู่ในสายเลือด เจ้าตัวจึงได้รับพันธุกรรมในเรื่องความขยัน อดทน มุ่งมั่น ซื่อสัตย์ (แน่นอนว่ารักสัตว์ด้วย) ชอบคอร์กี้มาก จากการที่ไปตรอกไดแอกอนตั้งแต่ตอนปิดเทอม เจ้าตัวก็ดูเหมือนจะสนใจในวิชาเรื่องสัตว์วิเศษสุดๆ เลยล่ะ และแน่นอนว่าไม่ชอบวิชาป้องกันตัวจากศาสตร์มืด และไม่ถนัดวิชาคาถามากๆ เอาเสียด้วยสิ

  • อื่นๆ : 

- ขออนุญาตเปลี่ยนชื่อบ็อบ เป็น บ็อบบี้นะคะ รู้สึกเข้ากันกว่า o<-<
- หารูมเมทค่ะ o<-<
  • ช่องทางการติดต่อ :  

-  
 

edit @ 1 Dec 2014 23:26:18 by ashjii

edit @ 9 Dec 2014 12:46:51 by ashjii

[SF]หากปักใจ pt.2[BL]

posted on 21 Nov 2014 19:14 by ashjii

       ฮ่องเต้ถังหูเซิงทรงระแวงมัน! ด้วยกลัวว่าหากเฉียนเนี่ยฮัวผู้นี้กลับไปประจำการที่แถบชายแดนนั้น ชาวบ้านและชาวเผ่าเหมียวในแถบแว่นแคว้นนั้นจะสวามิภักดิ์ต่อเราและก่อการกบฎกับฮ่องเต้


       มันผู้ใดเป็นคนเอ่ยวาจาบัดซบนี้เป่าหูให้ฮ่องเต้ฟังได้ถึงเพียงนี้กัน เฉียนเนี่ยฮัวนั่งกระฟัดกระเฟียดอยู่ตรงหน้าโต๊ะอาหารในยามดึก ตอนที่มันกลับมาจากโรงเตี๊ยมมั่งมี พ่อของมันก็เดินออกมารับถึงหน้าประตูบ้าน ลากมันไปในห้องรับแขกปิดประตูให้เหลือกันแค่สองคนและบอกข่าวลือจากในราชสำนักให้มันได้รับรู้


       ‘ท่านอำมาตย์หลิงบอกพ่อมาว่ามีคนเพ็ดทูลฝ่าบาทว่าเจ้าจะคิดก่อการกบฎ ใส่ร้ายแม่ทัพหูเค่อ และหวังจะกลับไปซ่องสุมกำลังที่ชายแดนหลังจากที่เจ้ารายงานความดีความชอบเรื่องยุติสงครามเผ่าเหมียวและเผ่าเหยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นช่วงนี้เจ้าไม่ควรจะออกจากเมืองหลวง และใช้ชีวิตให้สำราญไปสักพัก ถ้าหากข่าวลือนี้ซาลงเจ้าจึงค่อยไปตามที่เจ้าปรารถนา เจ้าช่วยอดทนได้หรือไม่’


      เพราะงั้นเหตุนี้มันจึงต้องมานั่งหงุดหงิดอยู่ในห้องนอนเช่นนี้อย่างไรเล่า! เฉียนเนี่ยฮัวยกน่องเป็ดตุ๋นน้ำแดงขึ้นมาแทะอย่างโกรธเกรี้ยว สายตามองไปยังประตูดุดันราวกับจะแผดเผามันให้มอดไหม้


       ทำไมมันต้องจมปลักอยู่กับเมืองหลวงด้วย มันคิดถึงรสชาติเหล้าหมักร้อนแรงและผู้คนรวมไปถึงค่ายทหารของมัน สหายของมันในเขตสนามรบที่ชายแดนด่านเหนือจะแย่อยู่แล้ว มันไม่เข้าใจความคิดของเหล่าผู้คนที่ชอบแก่งแย่งชิงดีกันเสียจริง


       แต่ในขณะที่เฉียนเนี่ยฮัวกำลังเสียความรื่นรมย์ กลับมีคนๆ หนึ่งเริ่มมีความรื่นรมย์เข้ามาในชีวิต


       มันได้ยินชื่อเฉียนเนี่ยฮัว และใต้เท้าเฉียนเนี่ยจากผู้เป็นบิดาทุกคราที่พบหน้าอยู่แล้ว จากแรกเริ่มที่ไม่ได้สนใจนำพาแม่ทัพและนายกองผู้นั้น เพราะว่าตระกูลแม่ทัพใหม่คงไม่มีอิทธิพลและปัญญาเพียงพอเทียบเท่ากับตระกูลเหอที่เป็นขุนนางมาสามชั่วอายุคนนี้ได้หรอก


       แต่คาดว่ามันคงจะคิดผิดขึ้นมาหนึ่งคราเสียแล้ว.. ไม่ใช่ในเรื่องการงาน หากแตเ่ป็นหัวใจต่างหาก ที่ได้รับอิทธิพล

      

      เหอต้าชิงกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังคาในยามดวงจันทร์ครึ่งดวงสาดส่องแสงลงมาจนสะท้อนบ่อน้ำกับสะพานหน้าห้องของมันในจวนจนเป็นแสงมันพราวระยับไปตามระลอกน้ำ เหล่าปลาในบ่อพากันหลับใหลในความสงบใต้ผิวน้ำ ดวงตาสีหยกเขียวกำลังปรือลงเหม่อลอยอย่างครึ้มอก ดวงใจถวิลหาถึงบุรุษร่างสมบูรณ์แข็งแรงที่พบกันในโรงเตี๊ยมมั่งมีเมื่อยามบ่ายคล้อย


      ป่านนี้อีกฝ่ายกำลังทำอันใดอยู่หนอ เหอต้าชิงได้ยินข่าวลือเรื่องความดีความชอบที่นายกองเฉียนเนี่ยฮัวมอบให้บ้านเมืองอยู่บ่อยครั้ง ฮ่องเต้ทรงชอบใจอยู่หลายหน ทว่าบิดาของเขากลับมิชอบอีกฝ่ายเท่าใดนัก


       ซึ่งมันก็คงเป็นเหตุสมควรที่ท่านพ่อไม่พอใจ เนื่องจากเชื่อว่าเฉียนเนี่ยฮัวนั้นได้ทำการอุกอาจเกินหน้าเกินตาของท่านไปหลายอย่าง รุกล้ำเส้นสายที่ควรจะได้ไปชายแดนนั้นและกระทำอาจหาญไปปลิดชีพแม่ทัพกบฎหมากตัวสำคัญของท่านพ่ออีก


       หากมาคิดอีกที… บางทีนี่อาจเป็นความผิดพลาดของอีกฝ่ายที่ไม่ได้ตั้งใจจะก่อเอาไว้.. หรือว่ามันอาจจะเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้เหอต้าชิงผู้นี้ต้องไปรักกับศัตรูของท่านพ่อ และเขาต้องหาทางสงบศึกมันเสียให้ได้ มิเช่นนั้นเหอต้าชิงผู้นี้คงต้องอกแตกตายกับการเก็บความลับในใจนี้ไปอีกนานเสียเป็นแน่


      มันควรจะทำอย่างไรดีหนอ… เพื่อให้ทั้งสองทางเป็นไปในแนวทางที่มันต้องการอย่างสันติ


[RBKs] Hehfah(Diary : Grow up)

posted on 05 Nov 2014 18:28 by ashjii
 
 
เอนทรี่นี้เป็นส่วนหนึ่งของกิจกรรม
 
 
 
 
 
*มาอัพเดตแล้วค่ะ//ยืด*
 
 
 
 

วันที่ 1 เดือน ตุลาคมฤดูใบไม้ร่วง หน้าโรงตีเหล็ก บันได เวลาจันทราอาทิตย์กำลังตก

 

        สวัสดีบันทึกสีตุ่นๆ เราเฮย์ฟาเอง.. พบกันเช่นเคยในวันที่เราต้องเดินทาง น้องชายเราบอกว่าอยากได้หนังสือใหม่ๆ ประกอบกับเราอยากไปเดินทางเข้าเมืองหลวงกราวิสอยู่พอดี .. พอดีว่าเราก็อยากจะไปเปิดหูเปิดตา แล้วก็ไปดูตลาดของการตีดาบบ้างน่ะ.. เพราะมีลูกค้าบางตัวบ่นๆ ว่าอยากจะได้ดาบที่แบบใหม่กว่านี้

 

        ตอนแรกก็อยากจะไม่ทำให้หรอก แต่เขาเป็นลูกค้าประจำเลยปฏิเสธไม่ได้ และก็กำลังจะเดินทางไปด้วยกันเร็วๆ นี้ล่ะ...

 

        ตอนนี้เราอยู่นั่งอยู่หน้าโรงตีเหล็กของเราล่ะ  จันซากลางวันกำลังโน้มตัวลับขอบฟ้า โรงตีเหล็กของเรานั้นปกติจะเปิดตลอดเวลา แต่นี่ใกล้ช่วงหน้าหนาวแล้ว ฟืนในหน้าหนาวนั้นหายาก เราจึงไม่อยากเปิดเวลาที่มีแสงแรงในช่วงหน้าหนาวสักเท่าไหร่ มันเปลืองน่ะ... แต่ก็มีข่าวดีนะ.. อากาศช่วงนี้แห้งมาก แม้ว่าจะมีลมหนาวพัดเข้ามาเป็นระยะ ทำให้เราไปลองกว้านซื้อ และลองหาฟืนด้วยตัวเองมาตุนได้จนใกล้จะพอหน้าหนาวแล้ว

 

        อากาศในตอนนี้น่านอนมาก เราขอตัวไปนอนก่อนนะ

 

เฮย์ฟา

 

********

 

วันที่ 3 ตุลาคมฤดูใบไม้ร่วง ป่าที่ไหนสักแห่ง แต่ไม่ไกลจากหมู่บ้านเราล่ะมั้ง เวลาจันซากลางคืนขึ้น มีแสงจากกองไฟ

 

       สวัสดีบันทึก ตอนนี้เราได้อยู่กับคุณลูกค้าประจำแล้วล่ะ เขามีชื่อว่าอีเลียต เมื่อวานซืนเราไม่ได้เขียนชื่อเขาลงไปเพราะว่าง่วงมากๆ น่ะ ตอนนี้สติเราแจ่มใส อีเลียตก่อกองไฟให้เราด้วยล่ะ อุ่นมาก

 

        ตอนนี้เราเดินทางมาได้สักเล็กน้อยเอง อีเลียตบอกว่าใช้เวลาเป็นเดือน เสบียงที่เราเตรียมมาต้องหมดแน่ๆ แต่ต้องไปหาเติมใหม่ เราเองก็ยังไงก็ได้... แต่ก็แอบคิดมากเพราะว่าแมวอีกตัวชอบแย่งของเรากินไม่พอ.. กินเหลือด้วย เอาแต่ใจ เราเลยไม่รู้จะตัดสินใจยังไงเพื่อบริหารเสบียงให้อยู่รอดอย่างน้อยครึ่งทาง...

        พูดแล้วเราก็อยากจะไปหาดูเสบียงเพิ่มเติม พวกไก่ พวกหนู พวกสัตว์ตัวเล็กๆ

 

        อา.. แต่ถ้าอีกตัวอยากทานปลาเราจะทำยังไงดีนะ เราได้ยินเสียงร้องลั่นพร้อมกับเสียงขูดต้นไม้ที่ข้างๆ หูพอดี

 

        คงต้องไปแล้วล่ะ... เจอกันอีกทีที่เมืองกราวิส

 

        ปล. อีเลียตกำลังจ้องนมสดของเราล่ะ.... ควรจะให้เขาดีไหม?

 

        เฮย์ฟา

 ********


 วันที่เท่าไหร่ก็ไม่รู้ เดี๋ยวค่อยไปถาม เราเหนื่อยมาก ฤดูใบไม้ร่วง เมืองกราวิส

 

        ถึงเมืองกราวิสแล้ว... เราเกือบทำสมุดหล่นแน่ะ การเดินทางลำบากมาก แต่ก็มาถึงแล้ว ตอนนี้เราไม่รู้หรอกว่าอยู่ที่ส่วนไหนในเมืองกราวิส มันเจริญมากเลยล่ะ ผิดกับเมืองของเราลิบลับ มีแมวหลากหลายแบบมากเลย ทั้งตัวเล็กตัวใหญ่

 

        อา...

(มีรอยหมึกขาดหายและหยดเป็นดวง)

 

วันที่ 26 พฤศจิกายน ฤดูใบไม้ร่วง เมืองกราวิส ห้องนอนของอีเลียต เวลาจันทรากลางวัน ที่คาดว่าเป็นเวลาบ่ายคล้อย

 

        เมื่อคืนเรากลับไปโดยไม่รู้ตัว ขอโทษนะบันทึกสีน้ำตาลตุ่นๆ เราได้หนังสือมาแล้วล่ะ... แต่ไม่รู้ว่าน้องจะพอใจหรือเปล่า หวังว่าคงจะพอใจนะ เพราะว่านี่เป็นหนังสือหนังทำมือที่เราตรวจสอบดูแล้วเขาเย็บเล่มและตอกหมุดได้เยี่ยมมากๆ เลยล่ะ! และเราก็ซื้อสมุดบันทึกเอาไว้เยอะแยะไปฝากน้องชายเราด้วย แต่ตอนนี้เงินเราหมดแล้วสิ... เราคงจะต้องลองหางานหรือไม่ก็ลองขายของในเมืองนี้ดูก่อนสักพักหนึ่งแล้วค่อยกลับ

 

        เอาใจช่วยเราด้วยนะ

 

        ปล. อีเลียตขอให้ตีดาบฟรีล่ะ... พร้อมด้วยตกแต่งอัญมณีสีแดง และเน้นมาด้วยว่าให้ใช้งานได้.. เราหนักใจจัง... ไม่เคยทำดาบที่สวยและใช้งานได้อย่างดีไปพร้อมๆ กันด้วยสิ มันทำยากมากๆ

 

        เฮย์ฟา

 

 

 

        แถม... หน้าสุดท้าย

 

 

        เฮ้ เจ้าแมวสวยงี่เง่า! งี่เง่า! นายรู้ไหมว่าการเขียนแบบนี้มันเนรคุณฉันชัดๆ เนรคุณๆๆ

 

       ฉันเท่ที่สุดนะ อย่ามาโมเม

 

      ฉันต่างหากที่ต้องดูแลนาย แมวสวยบ้า!

 

      แมวอีเลียตใจดีที่สุดในโลกแล้วนะ! 

 

       แมวสุดเท่ที่มีชื่อว่าอีเลียต! และหน้าตาดีกว่าแมวสวยที่สุดในริบิก้า

ทอล์ค ทอล์ค (?)

 

 

*มาอัพเดตแล้วค่ะ แงงงงง 

งวดนี้ก็ยังคงโคเนื้อเรื่องกับอีเลียต ( @ning-noi ) เหมือนเดิมค่ะ ฮาาา

เพราะถ้าจะให้พูดกันตามตรงแมวสวยกับแมวหล่อ(?) นี่ก็อยู่ด้วยกัน

ไปมาหาสู่กันบ่อยกว่าแมวตัวอื่นๆด้วยล่ะ

ขอให้ผ่านนะคะสตาฟ---*