[SF]หากปักใจ pt.2[BL]

posted on 21 Nov 2014 19:14 by ashjii

       ฮ่องเต้ถังหูเซิงทรงระแวงมัน! ด้วยกลัวว่าหากเฉียนเนี่ยฮัวผู้นี้กลับไปประจำการที่แถบชายแดนนั้น ชาวบ้านและชาวเผ่าเหมียวในแถบแว่นแคว้นนั้นจะสวามิภักดิ์ต่อเราและก่อการกบฎกับฮ่องเต้


       มันผู้ใดเป็นคนเอ่ยวาจาบัดซบนี้เป่าหูให้ฮ่องเต้ฟังได้ถึงเพียงนี้กัน เฉียนเนี่ยฮัวนั่งกระฟัดกระเฟียดอยู่ตรงหน้าโต๊ะอาหารในยามดึก ตอนที่มันกลับมาจากโรงเตี๊ยมมั่งมี พ่อของมันก็เดินออกมารับถึงหน้าประตูบ้าน ลากมันไปในห้องรับแขกปิดประตูให้เหลือกันแค่สองคนและบอกข่าวลือจากในราชสำนักให้มันได้รับรู้


       ‘ท่านอำมาตย์หลิงบอกพ่อมาว่ามีคนเพ็ดทูลฝ่าบาทว่าเจ้าจะคิดก่อการกบฎ ใส่ร้ายแม่ทัพหูเค่อ และหวังจะกลับไปซ่องสุมกำลังที่ชายแดนหลังจากที่เจ้ารายงานความดีความชอบเรื่องยุติสงครามเผ่าเหมียวและเผ่าเหยาเสร็จเรียบร้อยแล้ว ดังนั้นช่วงนี้เจ้าไม่ควรจะออกจากเมืองหลวง และใช้ชีวิตให้สำราญไปสักพัก ถ้าหากข่าวลือนี้ซาลงเจ้าจึงค่อยไปตามที่เจ้าปรารถนา เจ้าช่วยอดทนได้หรือไม่’


      เพราะงั้นเหตุนี้มันจึงต้องมานั่งหงุดหงิดอยู่ในห้องนอนเช่นนี้อย่างไรเล่า! เฉียนเนี่ยฮัวยกน่องเป็ดตุ๋นน้ำแดงขึ้นมาแทะอย่างโกรธเกรี้ยว สายตามองไปยังประตูดุดันราวกับจะแผดเผามันให้มอดไหม้


       ทำไมมันต้องจมปลักอยู่กับเมืองหลวงด้วย มันคิดถึงรสชาติเหล้าหมักร้อนแรงและผู้คนรวมไปถึงค่ายทหารของมัน สหายของมันในเขตสนามรบที่ชายแดนด่านเหนือจะแย่อยู่แล้ว มันไม่เข้าใจความคิดของเหล่าผู้คนที่ชอบแก่งแย่งชิงดีกันเสียจริง


       แต่ในขณะที่เฉียนเนี่ยฮัวกำลังเสียความรื่นรมย์ กลับมีคนๆ หนึ่งเริ่มมีความรื่นรมย์เข้ามาในชีวิต


       มันได้ยินชื่อเฉียนเนี่ยฮัว และใต้เท้าเฉียนเนี่ยจากผู้เป็นบิดาทุกคราที่พบหน้าอยู่แล้ว จากแรกเริ่มที่ไม่ได้สนใจนำพาแม่ทัพและนายกองผู้นั้น เพราะว่าตระกูลแม่ทัพใหม่คงไม่มีอิทธิพลและปัญญาเพียงพอเทียบเท่ากับตระกูลเหอที่เป็นขุนนางมาสามชั่วอายุคนนี้ได้หรอก


       แต่คาดว่ามันคงจะคิดผิดขึ้นมาหนึ่งคราเสียแล้ว.. ไม่ใช่ในเรื่องการงาน หากแตเ่ป็นหัวใจต่างหาก ที่ได้รับอิทธิพล

      

      เหอต้าชิงกระโดดขึ้นไปนั่งบนหลังคาในยามดวงจันทร์ครึ่งดวงสาดส่องแสงลงมาจนสะท้อนบ่อน้ำกับสะพานหน้าห้องของมันในจวนจนเป็นแสงมันพราวระยับไปตามระลอกน้ำ เหล่าปลาในบ่อพากันหลับใหลในความสงบใต้ผิวน้ำ ดวงตาสีหยกเขียวกำลังปรือลงเหม่อลอยอย่างครึ้มอก ดวงใจถวิลหาถึงบุรุษร่างสมบูรณ์แข็งแรงที่พบกันในโรงเตี๊ยมมั่งมีเมื่อยามบ่ายคล้อย


      ป่านนี้อีกฝ่ายกำลังทำอันใดอยู่หนอ เหอต้าชิงได้ยินข่าวลือเรื่องความดีความชอบที่นายกองเฉียนเนี่ยฮัวมอบให้บ้านเมืองอยู่บ่อยครั้ง ฮ่องเต้ทรงชอบใจอยู่หลายหน ทว่าบิดาของเขากลับมิชอบอีกฝ่ายเท่าใดนัก


       ซึ่งมันก็คงเป็นเหตุสมควรที่ท่านพ่อไม่พอใจ เนื่องจากเชื่อว่าเฉียนเนี่ยฮัวนั้นได้ทำการอุกอาจเกินหน้าเกินตาของท่านไปหลายอย่าง รุกล้ำเส้นสายที่ควรจะได้ไปชายแดนนั้นและกระทำอาจหาญไปปลิดชีพแม่ทัพกบฎหมากตัวสำคัญของท่านพ่ออีก


       หากมาคิดอีกที… บางทีนี่อาจเป็นความผิดพลาดของอีกฝ่ายที่ไม่ได้ตั้งใจจะก่อเอาไว้.. หรือว่ามันอาจจะเป็นพรหมลิขิตที่ทำให้เหอต้าชิงผู้นี้ต้องไปรักกับศัตรูของท่านพ่อ และเขาต้องหาทางสงบศึกมันเสียให้ได้ มิเช่นนั้นเหอต้าชิงผู้นี้คงต้องอกแตกตายกับการเก็บความลับในใจนี้ไปอีกนานเสียเป็นแน่


      มันควรจะทำอย่างไรดีหนอ… เพื่อให้ทั้งสองทางเป็นไปในแนวทางที่มันต้องการอย่างสันติ


Comment

Comment:

Tweet